Toggle navigation
  Posted: Jun 16, 2012 3:27 PM
53
2 Hudson
فولود پولادى

More posts from this user

User Image meysam.mirchi Posted: Nov 18, 2017 7:50 PM (UTC)
88
1 Normal
.
سه .
در سراسر جهان، سه، عددی بنیادی است. «سه» نخستین عدد در بر گیرنده واژه همه است و ثالوث (Triad) یعنی عدد کل، زیرا شامل آغاز و میان و پایان است. سه تداعی کننده: انسان (بدن، جان و روح)، چرخه حیات (تولد، زندگی و مرگ) سیکل کامل (آغاز، میان و پایان) و (گذشته، حال و آینده) است.
سه در نمادهای تائویی عدد «نیرومندی» است زیرا نقطه مرکزی تعادل به شمار می رود.
چینیان معتقدند که سه یک عدد کامل است.
عدد سه برای مسیحیان کمال و وحدت الهی است. سه در مسیحیت نماد تثلیث است: پدر، پسر و روح القُدُس که این تثلیث در فرهنگ های دیگر هم دیده می شود:
برهما (خدای آفریننده)، ویشنو (خدای نگهدارنده)، شیوا (خدای ویران کننده) در فرهنگ هندو
اهورامزدا، مهر، آناهیتا در ایران باستان
انلیل (Enlil)، اِآ (Ea)، انو (Anu) در بابل
ایزیس، ازیریس، هوروس در مصر باستان
آسمان، زمین، زیرزمین در فرهنگ کلدانی
زئوس (خدای زمین و آسمان، پوزیدون (خدای دریاها)، هادس (خدای دوزخ) در یونان باستان
سه به معنی تحقق امور هم هست: تا سه نشه بازی نشه، یا اینکه سه بار هورا می کشند.
در کیمیاگری ترکیب سه تایی گوگرد، جیوه و نمک مظهر روح، جان و بدن هستند.
دیانت فینیقی ها به «سه» خدای آفریننده عقیده دارد و این مهم در آثارشان دیده می شود: سه نقش مثلث گونه در زیور آلات و تصویر سه انگشت بر ستون های ویژه نذورات
اهالی صور (Tyr) در لبنان امروزی تثلیث مشهور بعل (Baal)، ملقرت (Melkert) و هرکول (Hercules) را می پرستیدند.
سلتی ها به وجود سه خدا در حدایی واحد باور داشتند: نیرو، نور و روح
تازیان جاهلیت سه باکره مقدس به نام های لات و منات و عزی داشتند.
در اساطیر اسرانی، جمشید دارای سه فرّه یا به عبارتی بهتر فرّهی با سه جلوه است. فرّه خدایی به «مهر» می رسد، فرّه شاهی به فریدون می پیوندد و فرّه پهلوانی را گرشاسب بدست می آورد. (خدا، شاه و پهلوان)
زرتشتیان در مراسم آیینی گرفتن شیره گیاه مقدس هوم، آب تقدیس شده را سه بار روی شیره هوم می ریزند و این کار نمادی از سه مرحله فرایند نزول باران (تبخیر، تشکیل ابر و تراکم ابرها) است و در طول مراسم سه بار هاون فلزی را به نشانه اندیشه نیک، کردار نیک و گفتار نیک می کوبند.
در زمان ساسانیان سه آتشکده بزرگ داشتیم: آذرفرنبغ، آذرگشنسب، آذربرزین مهر. آذرفرنبغ به پیشوایان و دانایان دین (لارستان فارس)، آذرگشنسب آتش شاهنشاهی و متعلق به نظامیان (شیز آذربایجان) و آذربرزین مهر متعلق به بزرگان و کشاورزان (ریوند، نیشابور) .
متن کامل در کانال #مان - لینک در بیو
#اعداد_در_اساطیر
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 18, 2017 9:59 AM (UTC)
heidarianfarhad
124
5 Normal
گوشه ای از بازدیدهای ما از کارگاه های صنایع دستی #اصفهان در راستای برنامه های پروژه #اقتصاد_خلاق, دیدن این همه زیبایی هنری و ذوق هنرمندانی که از آنها پشتیبانی نمی شود افسوس بزرگی به همراه دارد
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 18, 2017 9:50 AM (UTC)
132
4 Normal
چه سفری بود 😍
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 16, 2017 7:19 AM (UTC)
97
0 Normal
.
چو با خستگی چشم ها برگشاد
بدید آن بد اندیش روی شغاد
بدانست کان چاره و راه اوست
شغاد فریبنده بدخواه اوست
بدو گفت کای مرد بدبخت و شوم
ز کار تو ویران شد آباد بوم
پشیمانی آید تو را زین سخن
بپیچی ازین بد نگردی کهن
...
چنین پاسخ آورد ناکَس شغاد
که گردون گَردان تو را داد داد
تو چندین چه نازی بخون ریختن
بِایران بِتاراج و آویختن
ز کابل نخواهی دگر بار سیم
نه شاهان شوند از تو زین پس به بیم
که آمد که بر تو سر آید زمان
شوی کشته در دام آهرمنان
...
شغاد آمد آن چرخ را برکشید
بزه کرد و یک بارش اندر کشید
بخندید و پیش تهمتن نهاد
بمرگ برادر همی بود شاد
تهمتن به سختی کمان برگرفت
بدان خستگی تیرش اندر گرفت
برادر ز تیرش بترسید سخت
بیامد سپر کرد تن را درخت
درختی بدید از برابر چنار
برو برگذشته بسی روزگار
میانش تهی بار و برگش بجای
نهان شد پسش مرد ناپاک رای
چو رستم چنان دید بفراخت دست
چنان خسته از تیر بگشاد شَست
درخت و برادر بهم بربدوخت
بهنگام رفتن دلش برفروخت
شغاد از پس زخم او آه کرد
تهمتن برو درد کوتاه کرد
بدو گفت رستم ز یزدان سپاس
که بودم همه ساله یزدان شناس
ازان پس که جانم رسیده بِلَب
برین کین ما بر نَبُگذشت شب
مرا زور دادی که از مرگ پیش
از این بی وفا خواستم کین خویش
بگفت این و جانش برآمد ز تن
برو زار و گریان شدند انجمن
.
#شاهنامه #فردوسی #رستم_و_شغاد
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 15, 2017 1:32 PM (UTC)
96
2 Normal
.
که ایران چو باغیست خرم بهار
شکفته همیشه گل کامگار
پر از نرگس و نار و سیب و بهی
چو پالیز گردد ز مردم تهی
سِپر غم یکایک ز بن بر کنند
همه شاخ نار و بهی بشکنند
سپاه و سِلیحست دیوار اوی
بِپَرچینش بر نیزه ها خار اوی
اگر بِفگنی خیره دیوار باغ
چه باغ و چه دشت و چه دریا چه راغ
نگر تا تو دیوار او نفگنی
دل و پشت ایرانیان نشکنی
کزان پس بوَد غارت و تاختن
خروش سواران و کین آختن
زن و کودک و بوم ایرانیان
بِاندیشه بد مَنِه در میان

#شاهنامه #فردوسی #کرمانشاه #بومهن(زلزله)
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 14, 2017 7:07 PM (UTC)
146
0 Normal
.
ورایدون که با ما نسازد جهان
بسازیم ما با جهان جهان
#شاهنامه #فردوسی
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 13, 2017 6:51 PM (UTC)
116
0 Normal
.
جهان را چنین ست ساز و نهاد
ز یک دست بستد به دیگر بداد
به دردیم ازین رفتن اندر وریب
زمانی فراز و زمانی نشیب
.
#شاهنامه #فردوسی #کرمانشاه #بومهن
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 13, 2017 5:48 AM (UTC)
114
0 Normal
.
بیست وهشتمین روز ماه در گاهشمار مزدیسنی زامیاد ایزد نام دارد.
‌زامیاد (زم، زمین + یزد) یا زامیاد نام ایزد زمین است که با صفت نیک کنش از او یاد شده است.
در آیین مزدیسنا زمین مانند آسمان پاک و ورجاوند است. زیرا با سه آخیشج دیگر، آب و آتش و هوا آخیشج‌های چهارگانه را تشکیل می‌دهند.
ايزد زامياد از ايزدان همکار امشاسپند اَمرداد است. زمين سرچشمه‌ی همه داده‌ها برای زندگی بهتر آفریده‌هایی است.که روی آن زندگی می‌کنند.ايزد زامياد (زمين) با ايزد آسمان جداگانه سپندینه شمرده شده‌اند.
زمین نماد مادر است برای آدمی و دیگر جانداران زنده‌ی روی آن، به هر روى ستودنی و سپندینه بوده و در آموزش‌های دین زرتشتی به نگه‌داری پاک و نیکو از آن بسیار سفارش شده است.
گیاه این روز «بانو اسپرغم» یا همان ریحان می‌باشد.
.
#اسطوره #اساطیر #بومهن (بومهن برابر پارسی زلزله است)
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 13, 2017 5:01 AM (UTC)
138
1 Normal
.
همانا بَرین سوگ با ما سپهر
ز دیده فرو بارَدی خون به مهر
شما نیز دیده پر از خون کنید
همه جامهٔ ناز بیرون کنید
.
#شاهنامه #فردوسی #کرمانشاه
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 12, 2017 6:44 PM (UTC)
110
0 Normal
.
شیردال چیست؟
«شیردال» موجودی افسانه‌یی است که نمونه‌هایی از آن در مناطقی از آسیای غربی، مدیترانه و یونان کشف شده است.
«شیردال» موجودی با بدن شیر همراه با بال و غالبا صورت پرندگان شکاری مانند عقاب، شاهین، باز و قرقی است.
درباره‌ «شیردال»ها داستان‌های افسانه‌یی نیز وجود دارد، مانند این‌که گفته شده، شیردالی بر دروازه‌ی شهر «تِبس» در مصر باستان می‌نشست و از رهگذران ضرب‌المثل می‌پرسید؛ هر کسی پاسخ غلط می‌داد، او را روی تختی می‌خواباند و اگر بدنش بزرگ‌تر از تخت بود، قسمت‌های اضافه را می‌برید و اگر کوچک‌تر بود، بدنش را می‌کشید تا به اندازه‌ی تخت شود.
در برخی منابع نیز آمده است: قدیمی‌ترین «شیردال» کشف‌شده از آسیای مرکزی به سده‌های پنجم و چهارم پیش از میلاد برمی‌گردد و به حکومت‌های تابع امپراطوری هخامنشی متعلق است. هخامنشیان شیردال را «نگهبانی در برابر اهریمن، جادو و دروغ» می‌دانستند. سرستون‌های مشهور هخامنشی هم یکی از مشهورترین مصنوعات بشری هستند که شیردال‌ها را نمایش می‌دهند. نام این جانور در پارسی میانه «بشکوچ» است. خیلی‌ها اعتقاد دارند سیمرغ در ادبیات کلاسیک پارسی نو، نمود نوینی از شیردال یا بشکوچ است، هرچند نام خود سیمرغ به پیش از اسلام باز می‌گردد.
در ادبیات اروپایی نیز به شیردال اشاره فراوانی شده است، برای مثال دانته در «کمدی الهی» جایی که سفر در دوزخ و برزخ به پایان می‌رسد، سوار بر شیردالی که به سرعت برق حرکت می‌کند، سفر به بهشت را آغاز کرد؛ اما این نخستین نمود شیردال در فرهنگ ایتالیایی نیست، در پیزا، از ایتالیای قرون وسطی نیز شیردالی برنجی باقی مانده که به‌نظر می‌رسد منشأ آن، سرزمین‌های اسلامی باشد یا از روی دست صنعتگران مسلمان ساخته شده باشد. این شیردال که بزرگ‌ترین مجسمه‌ی شیردال دوره‌ی اسلامی است بیش از یک متر بلندی دارد و احتمالا در قرن یازدهم میلادی در آندلس ساخته شده است.
جام شیر دال و گاو بال‌دار یکی از اشیای باستانی است که در تپه مارلیک در استان گیلان واقع در ایران کشف شده‌ است. در قسمت بالای این جام زرین، نقش شیر افسانه‌ای دال وجود دارد. شیر افسانه‌ای دال نیمی از بدنش شیر و نیم دیگرش دال (عقاب) است. این جام متعلق به حدود ۸۰۰ تا ۹۰۰ سال پیش از میلاد است. شیردال‌ها را دارای قدرت شفابخش و همچنین پاسبانی از گنجینه‌ها می‌دانسته‌اند. طرح این موجود افسانه‌ای در بسیاری از مجسمه‌ها و بناهای باستانی ایران به کار رفته‌ است.
.
#اسطوره #اساطیر #شیردال
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 11, 2017 8:08 PM (UTC)
118
0 Normal
آرامگاه فردوسی بزرگ - سال ۱۳۰۵ خورشیدی
.
#فردوسی_بزرگ #Great_Ferdowsi
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 11, 2017 7:02 PM (UTC)
135
4 Normal
.
از این زاغ ساران بی آب و رنگ
نه هوش و نه دانش نه نام و نه ننگ

#شاهنامه #فردوسی .
زنده رودی که دیگر زنده نیست 💔
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 11, 2017 5:20 PM (UTC)
159
11 Normal
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 11, 2017 5:18 PM (UTC)
151
5 Normal
زاینده رودی که دیگر زنده نیست 💔
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 11, 2017 7:20 AM (UTC)
148
8 Normal
زبانم بنده آمده نمی دانم چه بگویم, چقدر زیبایی یک جا گرد هم آمده است
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 10, 2017 6:51 PM (UTC)
132
5 Normal
.
گل نیلوفر .
گل نیلوفر آبی یا لوتوس در ایران باستان از اهمیت خاصی برخوردار بوده‌است. این گل با نام‌های (نیلوفر آبی، لوتوس یا سوسن شرقی) نیز شناخته می‌شود و در اغلب تمدن‌های شرقی به عنوان نماد همگانی مطرح گردیده‌است. گل نیلوفر آبی ریشه در خاک و ساقه در آب دارد و روی آن به طرف خورشید است. این گل نماد نجابت، رشد معنوی، کمال و چرخه‌ی تولد و رشد انسان است.
در افسانه‌ها و باورهای مردمان کهن چنین آمده‌است که در ابتدای خلقت، زمانی که خالق تنها در میان آبهای نخستین قرار داشت، همانطوری که متعجب بود که خلقت را از کجا شروع کند، برگ لوتوسی را مشاهده نمود که تنها موجود بود، مقداری از گلی که لوتوس در آن رشد می‌کرد در دست گرفت و بر روی برگ لوتوس قرارداد و سطح زمین بوجود آمد. به این ترتیب نیلوفر سمبل جهان گردید و لایه‌های متعدد گلبرگهای آن نمایانگر ادوار مختلف جهان، مقاطع و مراتب گوناگون هستی. درباور آنها هشت گلبرگ نیلوفر نشانهٔ هشت جهت وجود است که پس از خلقت از قعر آبهای اولیه ظهور کردند این هشت جهت عبارتند از (راست-چپ، جلو-عقب، بالا-پائین، بیرون- درون) ظهور نیلوفر از آبهای اولیه که عاری از هر گونه آلودگی بوده، نشانه خلوص، پاکی و نیروی بالقوه‌است که از درون آن نیروی مقدس حیات، دانش و معرفت ظهور می‌کند.
این گل بیانگر نمادهای مختلف می‌باشد که مشترک با عقاید سایر ملل نیز هست بعنوان مثال نماد باروری- کامیابی-قدرت حاصلخیزی زمین- حمایت از هر موجود زنده- صلح جهانی- زیبائی، تندرستی، مظهر عشق، ریاضت و عبادت می‌باشد. لوتوس مظهر روشنایی نیز هست در نتیجه حاصل قدرتهای خلاق آتش، خورشید قمر است و به عنوان محصول خورشید و آبها شناخته شده‌است.
در اساطیر ایران این گل نماد ایزد بانوی ناهید است که جای مهمی در آئین‌های ایران باستان به خود اختصاص می‌دهد وی ایزد بانوی آب می‌باشد که در نقوش برجسته به صورت زنی جوان حجاری شده‌است نام این خدا نخستین بار به صورت آناهیتا در کتیبه‌های هخامنشی دیده شده‌است بنابراین گل نیلوفر آبی را گل آناهیتا به شمار آورده‌اند. نیلوفر با آئین مهری نیز پیوستگی نزدیک می‌یابد. در صحنه زایش مهر، او از درون غنچه نیلوفر متولد گردیده‌است بنابراین بر خلاف اینکه ریشه لوتوس را در آئین بودا پنداشته‌اند به آئین مهر یا میتراییسم که قدمتی بس طولانی تراز آئین بودا دارد مربوط می‌گردد. در دین زرتشت این گل سمبل اهورا مزداست. سمبل انسانی اهورامزدا نیم تنه مردی است که شاخه‌ای از گل لوتوس را در میان انگشتان خود گرفته‌است.
.
#گل_نیلوفر #لوتوس
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 9, 2017 5:19 PM (UTC)
92
0 Normal
.
آمدن
.
فارسی: ĀMADAN
اوستایی: JAMAITI, GAM, JAM, ĀJAM, JAMYAT
پارسی باستان: A-GAMATĀ, Ā-JAM, JAMJA, GAM
پهلوی: MADAN, ĀMATAN
تخاری: KÄM, KAM
سانسکریت: JIGATI, GAMATI, GAM, ĀGAN
ارمنی: KAM, EKN
یونانی: BAINŌ, BAINIEN, BĀSKŌ
لاتین: VENIRE
فرانسه: VENIRE
اسپانیایی: VENIR
ایتالیایی: VENIR
رومانی: VENI
پرتغال: VIR
آلمانی کهن: QUEMAN
آلمانی: KOMMEN
انگلیسی کهن: CUMAN
انگلیسی: COME
دانمارکی: KOMME
سوئدی: KOMMA
نروژی: KOMME
هلندی: KOMEN
لیتوانی: GŌTI, GEMÚ
لتی: GAJU
.
نکته:
A: اَ
Ā: آ
.
#زبانهای_هندواروپایی .
منبع: فرهنگ ریشه های هند و اروپایی زبان فارسی، دکتر منوچهر آریان پور، نشر: جهاد دانشگاهی .
#واژه_شناسی #Terminology
User Image meysam.mirchi Posted: Nov 8, 2017 6:32 PM (UTC)
112
0 Normal
.
#واژه_شناسی

آب (ĀB)
انگلیسی: Water
اوستایی: ĀP, APAM
پارسی باستان: ĀPI, APUS
پهلوی: ĀB, ĀP
کردی: ĀV, DjYRAV
سانسکریت: ĀP, ĀPA
یونانی: APIA
لاتین: AMNIS
فرانسه: EAU
لیتوانی: ŪPĒ
لتونی (لتی): UPĒ
پروسی: APE
ایرلندی کهن: ABANN

#زبانهای_هندواروپایی
.
منبع: فرهنگ ریشه های هند و اروپایی زبان فارسی, دکتر منوچهر آریان پور, نشر: جهاد دانشگاهی