pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #30 - Ercan Adsiz'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara
Gectigimiz Pazar gunku kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara'daki tren garinda meydana gelen patlamada hayatini kaybeden Ercan Adsiz'a ithaf ediyoruz.
1w
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz. Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor! Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor! Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz. Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor. O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak. Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 1w
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future. This feeling of lack of control turns our stomachs! The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do. And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all. So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism. We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 1w

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #29 - Eren Akin'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara
Gectigimiz Pazar gunku kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara'daki tren garinda meydana gelen patlamada hayatini kaybeden Eren Akin'a ithaf ediyoruz.
2w
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz. Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor! Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor! Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz. Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor. O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak. Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 2w
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future. This feeling of lack of control turns our stomachs! The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do. And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all. So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism. We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 2w

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #27 - Emine Ercan'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara
Dunku Pazar kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara'daki tren garinda meydana gelen patlamada hayatini kaybeden Emine Ercan'a ithaf ediyoruz!
1mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #26 - Emin Aydemir'e ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara
Evvelki Pazar gunku kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara'daki tren garinda meydana gelen patlamada hayatini kaybeden Emin Aydemir'e ithaf ediyoruz.
1mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz. Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor! Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor! Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz. Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor. O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak. Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 1mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future. This feeling of lack of control turns our stomachs! The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do. And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all. So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism. 1mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #25 - Elif Kanlioglu'na ithaf ediyoruz. #10_10PazarKosulari #101015ankara
Bu sabahki Pazar kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara Gari'ndaki bombali intihar saldirisinda hayatini kaybeden Elif Kanlioglu'na ithaf ediyoruz.
2mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 2mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 2mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #24 - Ebru Mavi'ye ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara
Bugunku Pazar kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara Gari'ndaki bombali intihar saldirisinda hayatini kaybeden Ebru Mavi'ye ithaf ediyoruz.
2mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 2mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 2mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #23 - Dilaver Kahraman'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara
Gectigimiz Pazar gunku kosumuzu 10.10.2015 tarihinde Ankara'daki tren garinda meydana gelen patlamada hayatini kaybeden Dilaver Kahraman'a ithaf ediyoruz.
2mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 2mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 2mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #22 - Dilan Sarikaya'ya ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #101015ankara 2mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 2mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 2mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #21 - Dicle Deli'ye ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari 2mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 2mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 2mon
  •   ipekteker Bu gidişle siz ne yazık ki bir ömür koşacaksınız @pamir_guroglu 2mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu Yolcu yolunda gerek...
#torosdağları
3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #20 - Cemal Avsar'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari #runatolia 3mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 3mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu Bu haftaki Pazar kosusunda Antalya'da yari maraton kosacagim. #10_10PazarKosulari #runatolia #halfmarathon #torosdağları 3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #19 - Canberk Bakis'a ithaf ediyoruz! 3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #19 - Canberk Bakis'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari 3mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 3mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu Uludag'da kar yok :(
Onun yerine gunes, dag manzarasi, #socrates ve #ardbeg var ;)
3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu Dostum, kaldir kollarini... #aylinguroglu 3mon
  •   ayse_pelin Yaaa Derinsiz Olaf olur mu ama Aylin ☹ 3mon

» LOG IN to write comment.

pamir_guroglu 10/10 Pazar Kosulari #18 - Binali Korkmaz'a ithaf ediyoruz! #10_10PazarKosulari 3mon
  •   pamir_guroglu "Hayat devam ediyor!" Bir süredir memleketteki onca çivisi çıkmışlığın ardından bu lafı çok sık kullanıyoruz. Ülke olarak nereye gittiğimizi ve ne zaman duvara çarpıp bişeylerin değişeceğini merak ediyoruz.

    Her gün bir terör saldırısında insanlar ölüyor. Önce aklımız almıyor, sonra aynı rutin girdaba girip, dehşetten sükunete mide bulandırıcı bir yolculuktan geçiyoruz: hayatlarımız pamuk ipliğine bağlı ve kontrolü bizde değil; vatandaşlar olarak en temel hak ve görevimiz olan sorma ve sorgulama işimizi bile yerine getiremiyoruz; sorular cevapsız, hesaplar açık kalıyor, ve bunca imkana rağmen organize olup, bir olup bunu değiştiremiyoruz. Siyasileri geçtim, kimi vatandaşlar bile olup bitenden rahatsız olmayabiliyor!

    Bütün bu olup biten karşısındaki çaresizlik hissi bizi çıldırtıyor!

    Öte yandan tüm bu yaşadıklarımıza rağmen hala bu ülkeyi ve geleceğini umursuyoruz, çünkü çocuklar bizden sonra da burada yaşayacaklar. O yüzden de birşeyler yapmamız gerekiyor ama yapmıyoruz, çünkü n'apmamız gerektiğini bilmiyoruz.

    Ve n'apacağımızı bilemedikçe de hiç birşey olmamışçasına "hayata devam etme"nin teröre verebileceğimiz en iyi cevap olduğuna inandırıyoruz kendimizi. Buna rağmen, hiç birşey olmamışcasına arkadaşlarla gelecek lig maçını nerde izleyeceğimizi planlamak hiç de içimize sinmiyor.

    O nedenle, daha iyi bir gelecek için n'apacağımızı bilmeden "hayata devam ederken" yaptıklarımızı, katledilen insanlara adamaya karar verdik. Düzenli olarak koşmaya çalışıyoruz; bu haftadan itibaren Pazar sabahı yaptığımız koşuları sırayla 10/10'da Ankara'da öldürülen bir vatandaşımıza ithaf edeceğiz. Belki uzun sürecek ama uzun süre hatırlamamızı da sağlayacak.

    Önemli not! Tüm terör saldırıları için hislerimiz aynı aslında; kaybedilen her hayat kıymetlidir. Eğer Ankara'da yaşananlar ve yaşadığımız bu zor günler ileride ufacık da olsa bir işe yarayacaksa, artan kayıpların sadece birer rakamdan ibaret olmadığını göstersin bize diyerek 10/10 Ankara'dan başlamak istedik. 3mon
  •   pamir_guroglu “Life goes on!” Nowadays we find ourselves repeating this phrase too often, while wondering where we are headed and not knowing where we’ll end up as a nation. Sad, but true: We have no control of our lives; as citizens we are neither trained to question, practicing our most basic civil right, nor equipped to unite as one, in order to drive our future.
    This feeling of lack of control turns our stomachs!
    The future matters because that’s where our kids will be; we have to do something about it but we don’t. We don’t take any action simply because we don’t know what to do.
    And every time we don’t know what to do, we make ourselves believe moving on undisturbed is the best reaction to terrorism; however, planning a gathering with friends before our favourite team’s league game, as if nothing happened, just doesn’t seem right at all.
    So… since we don’t know what to do to make a change for a better future, we have decided to dedicate whatever we do as “life goes on" to the people who were killed by terrorism.

    We run every Sunday morning and dedicating our runs seemed right. 3mon

» LOG IN to write comment.